Strona domowa Parafii w Sarbinowie

Historia Kościoła

Sarbinowski Kościół jest jednym z najciekawszych obiektów prezentujących architektoniczny prąd neogotycki w pasie nadmorskim województwa Zachodniopomorskiego. Został wzniesiony w latach 1856/1857, jako kościół ewangelicki, na miejsce zagrożonej konstrukcyjnie średniowiecznej świątyni.

Z dawnego wyposażenia, do czasów I wojny światowej przetrwał dzwon z 1564 roku, natomiast do lat 30-tych XX wieku ocalały fragmenty witraża z herbem biskupim i inskrypcją "MARTINUS DEI GRATIA EPUS CAMINEM", które zostały ponownie zamontowane w wyremontowanym kościele.

Z oryginalnego wyposażenia, możemy jeszcze zobaczyć neogotycką chrzcielnicę oraz znajdujące się na wieży trzy dzwony odlane w latach 1925-1927.

Kościół charakteryzuje się strzelistą, dobrze widoczną z daleka, wieżą o łącznej wysokości ok. 40 m, która niegdyś pełniła również funkcję sygnalizacyjną, jak i widokową. Fasadę Świątyni zdobi trójdzielny portal oraz umieszczona w kolistej blendzie figura Matki Bożej z Dzieciątkiem Jezus. Wokół kościoła znajdował się niegdyś cmentarz.

Wnętrze kościoła zaskakuje wielobarwną grą świateł przesączających się przez współczesne kompozycje witrażowe.

Samodzielna Parafia w Sarbinowie została erygowana w 1989 roku. Do Parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny obecnie należą miejscowości: Barnin, Chłopy, Gąski Osiedle, Kiszkowo, Pękalin, Zagaje oraz częściowo Niegoszcz.